Budowa wątroby

Wątroba to narząd, w którym m.in. oczyszczana jest krew i sortowane są substancje chemiczne. Żyła zwana żyłą wrotną łączy jelita z wątrobą, dostarczając do wątroby bogatą w rozpuszczony pokarm krew. Wątroba analizuje zawarte w krwi substancje, rozkładając związki szkodliwe i toksyny, a jednocześnie magazynuje substancje pożyteczne, np. cukry i witaminy.

Żyła główna dolna.


Żyła główna dolna, czyli żyła czcza dolna lub żyła próżna dolna to duże naczynie żylne zbierające krew z dolnej połowy ciała do serca. Powstaje w wyniku połączenia żył biodrowych wspólnych – lewej i prawej. Następnie biegnie pionowo ku górze, po prawej stronie kręgosłupa i dociera do wątroby. Zbudowana jest z dwóch części: części brzusznej i krótkiej części piersiowej. Ponadto żyła główna dolna biegnie tuż przy największej tętnicy organizmu – aorcie. Dwie żyły wątrobowe łączą się z żyłą główną dolną tuż za wątrobą.

Żyły wątrobowe.

Żyły wątrobowe to 2 – 3 żyły odprowadzające krew z wątroby, która zostaje tam doprowadzona przez tętnicę wątrobową i żyłę wrotną do żyły głównej dolnej. Umiejscowione są w całości w miąższu wątroby i uchodzą skośnie do żyły głównej dolnej bezpośrednio przed jej przejściem przez przeponę. Krew z prawego płata wątroby odprowadzana jest przez prawą żyłę wątrobową, natomiast z płata lewego i czworobocznego przez jedną lub dwie żyły wątrobowe lewe. Ponadto poszczególne żyły wątrobowe mogą uchodzić do piersiowej części żyły głównej dolnej, a także bezpośrednio do prawego przedsionka serca. Mogą również łączyć się w jeden wspólny pień.

Tętnica wątrobowa.

Tętnica wątrobowa (właściwa) to krótkie, zwykle od 2 – 2,5 cm naczynie tętnicze utworzone z tętnicy wątrobowej wspólnej. Przemieszcza się w więzadle wątrobowo – dwunastniczym do wątroby po lewej od przewodu żółciowego wspólnego, natomiast do przodu od żyły wrotnej.

Przewody wątrobowe.

Przewody wątrobowe (prawy i lewy) połączone są z przewodem wątrobowym wspólnym, odprowadzający żółć z wątroby. Po złączeniu się z przewodem pęcherzykowym noszą nazwę przewodów żółciowych wspólnych (dróg żółciowych).

Pęcherzyk żółciowy.

Pęcherzyk żółciowy, zwany również woreczkiem żołciowym to narząd w kształcie spłaszczonej gruszki znajdujący się w dole pęcherza żółciowego na powierzchni trzewnej wątroby. Pęcherzyk żółciowy posiada długość 10 centymetrów i wygląda ciemniej od wątroby ze względu na dużą zawartość żółci. Jest połączony z wątrobą i dwunastnicą poprzez drogi żółciowe. Anatomicznie, pęcherzyk dzielimy na trzy części: dno, trzon i szyjka przechodząca w przewód pęcherzykowy. Ściana pęcherzyka żółciowego składa się z: błony surowicznej, błony mięśniowej i błony śluzowej. Pęcherzyk żółciowy jest zbiornikiem magazynującym żółć. Jednak nie odegrałby on większej roli jako zbiornik, gdyż pojemność jego wynosi 40 – 50 cm kwadratowych, gdyby nie szczególna właściwość jego błony śluzowej. Mianowicie posiada on zdolność odwadniania żółci i przez to zagęszczania jej kilkakrotnie (do 10 razy). Biorąc pod uwagę, że wątroba wydziela na dobę ponad litr żółci, pęcherzyk żółciowy staje się ważnym narządem, który magazynuje duże ilości tej wydzieliny.

Żyła wrotna.

Żyła wrotna wątroby jest krótkim naczyniem, mierzącym od 6 – 8 cm, ale o dość znacznej średnicy 1- 1,5 cm. dostarczająca do wątroby bogatą w rozpuszczony pokarm krew. Żyła wrotna powstaje za głową trzustki w wyniku zespolenia żyły śledziowej i żył krezkowych (górnej i dolnej), do których wpływa szereg żył z nieparzystych narządów jamy brzusznej (żołądka, jelita cienkiego, jelita grubego, trzustki i śledziony). Ponadto pień żyły wrotnej przebiega w sieci mniejszej wnikając do wątroby przez jej wnękę, w której podzielony jest na gałąź prawą i gałąź lewą, natomiast te z kolei na żyły międzyzrazikowe, żyły okołozrazikowe, żyłę środkową zrazika z których to utworzona są żyły wątrobowe „transportujące” krew do żyły głównej dolnej.

Więzadło sierpowate wątroby.

Więzadło sierpowate wątroby jest fałdem otrzewnej ustępujący z powierzchni przeponowej wątroby, na granicy jej płata prawego i lewego. Przemieszcza się do przepony oraz przedniej ściany jamy brzusznej na wysokości pępka.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Anatomia. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>