Budowa trzustki

Trzustka jest drugim co do wielkości gruczołem trawiennym. Sok trzustkowy, wydzielany w ilości około 1 litra w ciągu doby, działa na wszystkie zasadnicze składniki pokarmowe, tj. tłuszcze, węglowodany i białka. Oprócz funkcji gruczołu trawiennego, trzustka jest gruczołem o wydzielaniu wewnętrznym, produkującym hormony: insulinę, glukagon, które regulują poziom cukru we krwi.

Dwunastnica.

Dwunastnica stanowi najkrótszy odcinek jelita cienkiego, jej długość nie przekracza zazwyczaj 30 cm. Kształtem przypomina podkowę, wypukłością skierowana jest w prawą stronę. Dwunastnicę dzielimy na cztery części: górną, czyli opuszki dwunastnicy, łączącej się z odźwiernikiem, położonej wewnątrz jamy otrzewnej, zstępującej, do której uchodzą na brodawce: przewód żółciowy i przewód trzustkowy (drogi żółciowe), dolnej i wstępującej, kończącej się po lewej stronie kręgosłupa zgięciem dwunastniczo-czczym, którym przechodzi w jelito czcze. W ścianie dwunastnicy znajdują się dwa rodzaje gruczołów trawiennych: gruczoły dwunastnicze Brunnera (w błonie podśluzowej) i gruczoły jelitowe Lieberküha w błonie śluzowej.

Przewód żółciowy wspólny.

Drogą przepływu żółci z pęcherzyka żółciowego oraz wątroby jest przewód żółciowy wspólny. Powstaje z przewodu wątrobowego wspólnego, który oddawszy przewód pęcherzykowy, staje się przewodem żółciowym wspólnym. Biegnie w obrębie więzadła wątrobowo – dwunastniczego na prawo od tętnicy wątrobowej właściwej i do przodu od żyły wrotnej. Ma średnicę ok. 5 mm oraz długość ok. 7 cm. W jego przebiegu wyróżnia się części: naddwunastniczą, zadwunastniczą i śródścienną, która uchodzi wraz z przewodem trzustkowym głównym (Wirsunga) na brodawce większej na ścianie tylno – przyśrodkowej części zstepującej dwunastnicy. U końca zwykle rozszerza się tworząc bańkę wątrobowo-trzustkową.

Przewód trzustkowy.

Przewód trzustkowy inaczej przewód Wirsunga; nazywany od jego odkrywcy niemieckiego anatoma Johanna Georga Wirsunga, jest przewodem, który odprowadza sok trzustkowy z trzustki. Ponadto połączony jest z przewodem żółciowym i wraz z nim łączy się z częścią zstępującą dwunastnicy.

Ogon trzustki.

Ogon trzustki jest spłaszczony, chociaż czasami może być guzkowato zgrubiały. Wznosi się nieco ku górze, sięgając swym końcem o śledzionę.

Trzon trzustki.

Częścią środkową trzustki jest trzon trzustki o kształcie trójściennego graniastosłupa. Wyróżniamy w nim trzy powierzchnie: tylną, przednią i dolną, oraz trzy brzegi: przedni, górny i dolny. Początkowy odcinek powierzchni przedniej trzonu w pobliżu głowy uwypuklony jest ku górze. To uwypuklenie nazywamy guzem sieciowym, który przylega do sieci mniejszej tuż nad krzywizną mniejszą żołądka. Lewa część trzonu nieznacznie wygina się w ku tyłowi.

Głowa trzustki.

Głowa trzustki stanowi najbardziej wysuniętą na prawo i najszerszą część trzustki. Jest ona objęta pętlą (podkową) dwunastnicy, z której ścianą łączy się dość ściśle. Głowa trzustki jest spłaszczona w kierunku przednio – tylnym i posiada powierzchnię przednią i tylną. Ponadto posiada wyrostek haczykowaty stanowiący lewą dolną część głowy skierowaną w lewo i w dół, oddzielony od pozostałej części przez wcięcie trzustki w jej dolnym brzegu. Wyrostek haczykowaty powstaje w wyniku niekompletnego zrośnięcia się obu gruczołów trzustkowych podczas rozwoju płodowego układu pokarmowego.

Zgięcie dwunastniczo – czcze.

Po stronie lewej do moczowodu przylega zgięcie dwunastniczo – czcze, będące również ostrym zakończeniem dwunastnicy.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Anatomia - tułów. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>