Budowa ucha

Ucho jest narządem słuchu i równowagi. Budowa ucha umożliwia odbieranie zarówno wrażeń słuchowych jak i odpowiada za utrzymanie równowagi. Ucho posiada zdolność rejestracji fal dźwiękowych o określonej częstotliwości. Ponadto rozpoznaje kierunek, natężenie, ton i barwę danego dźwięku. Elementy wchodzące w skład ucha tworzą trzy główne struktury: ucho zewnętrzne, ucho środkowe i ucho wewnętrzne.

Małżowina.

Zbudowana jest z owalnej chrząstki pokrytej skórą. Ponadto małżowina skupia fale dźwiękowe i umożliwia zlokalizowanie źródła dźwięku.

Młoteczek.

Jedną z kostek słuchowych ucha środkowego jest młoteczek. Z jednej strony jest zrośnięty z błoną bębenkową, a z drugiej połączony stawowo z kowadełkiem. Zadaniem młoteczka jest przenoszenie drgań z błony bębenkowej na kowadełko i strzemiączko, a następnie okienko owalne kanału przedsionkowego.

Kowadełko.

Kowadełko położone w jamie bębenkowej, stanowi jedną z trzech kosteczek słuchowych ucha środkowego. Przekazuje drgania dźwiękowe z ucha zewnętrznego do ucha wewnętrznego. Swoją powierzchnią stawową łączy się z główką młoteczka, a odnogą długą jest ruchomo połączona z głową strzemiączka.

Strzemiączko.

Jedną z trzech kosteczek słuchowych jest strzemiączko, odpowiedzialne za przekazywanie drgań błony bębenkowej do ucha wewnętrznego. Strzemiączko jest najmniejszą kością ciała ludzkiego, mającą długość zaledwie ok. 3 mm.

Przedsionek.

Przedsionek wypełniony jest endolimfą, wewnątrz znajdują się woreczek i łagiewka będące narządem równowagi.

Ślimak.

Ślimak jest najważniejszą częścią ucha wewnętrznego, przypominający swoim wyglądem muszlę ślimaka. Jest to długi, zwężający się kanał kostny, zwinięty spiralnie i wewnątrz wypełniony płynem zwanym endolimfą. W środku przedzielony jest dwoma błonami – błoną podstawową i błoną przedsionkową (inaczej Reisnera ). Dzielą one ślimaka na trzy komory nazywane schodami przedsionka, ślimaka i bębenka. Wewnątrz schodów ślimaka znajduje się narząd Cortiego, który zamienia pobudzenia znajdujących się na nim rzęsek w impulsy nerwowe. Zniszczenie narządu Cortiego powoduje całkowitą głuchotę.

Błona bębenkowa.

Błona bębenkowa zbudowana jest z tkanki łącznej i charakteryzuje się elastycznością i silnym unerwieniem. Oddziela ucho zewnętrzne od ucha środkowego. Błona bębenkowa zamienia fale dźwiękowe w drgania mechaniczne, pobudzając kosteczki słuchowe.

Przewód słuchowy.

Lokalizacja przewodu słuchowego jest w kości skroniowej i dochodzi on do błony bębenkowej. Pokrywa go skóra, a w jego początkowej części występują krótkie włosy, których zadaniem jest ochrona ucha przed wnikaniem ciał obcych. W przewodzie słuchowym znajduje się nabłonek, który odpowiada za produkcje woskowiny, spełniającą również funkcję ochronną. Zalegająca woskowina w przewodzie słuchowym może osłabiać również słuch, wywołując bowiem pewne zakłócenia w odbieraniu dźwięku.

Kanały półkoliste.

Są trzema kanałami ustawionymi w trzech różnych, prostopadłych do siebie płaszczyznach i wypełnione endolimfą. Kanały półkoliste są narządem równowagi, rejestrującym zmiany wywołane przez ruchy głowy.

Nerw słuchowo – równoważny.

Nerw słuchowo – równoważny przewodzi do mózgu informacje o dźwięku.

Jama bębenkowa.

Wypełniona jest powietrzem i położona w kości skroniowej. Oddzielona jest ona od strony zewnętrznej błoną bębenkową, od strony wewnętrznej natomiast błoną okienka owalnego. Jama bębenkowa łączy się z gardłem trąbką słuchową. Dzięki temu umożliwia wyrównywanie ciśnienia po obu stronach błony bębenkowej. Mechanizmem, który wspomaga ten proces jest połykanie.

Trąbka Eustachiusza.

Trąbka słuchowa jest kanałem łączącym jamę ucha środkowego z gardłem. Trąbka Eustachiusza ma za zadanie między innymi odprowadzenie nadmiaru wydzieliny ropnej z części ucha środkowego do jamy nosowo-gardłowej, powstającej przy występowaniu stanów zapalnych. Ale kluczową rolą trąbki Eustachiusza, z punku widzenia transmisji dźwięku jest umożliwienie wyrównania ciśnienia statycznego po obu stronach błony bębenkowej, co stwarza możliwość sprawnego reagowania błony bębenkowej na drgania akustyczne.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Anatomia. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>