Budowa krtani

Krtań stanowi narząd mowy. Leży w środkowej części szyi, na przedniej powierzchni pod gardłem, poniżej podstawy języka, a ponad tchawicą, z którą jest połączona. Krtań utworzona jest przez mięśnie i chrząstki ułożone symetrycznie. Od wewnątrz wyścielona jest błoną śluzową. Jej główne części złożone to: chrząstki (tarczowata, pierścieniowata i nagłośnia), które są połączone ze sobą więzadłami oraz błonami.

Nagłośnia.

Nagłośnia to nieparzysty fałd zamykający wejście krtani, pokryty błoną śluzową. Zbudowany jest z więzadeł, mięśni i chrząstki nagłośniowej, którą pokrywa tkanka miękka. Zlokalizowana jest od tyłu nasady języka i ku jej dołowi. Wejście do krtani od tyłu i z boku ogranicza fałd nalewkowo – nagłośniowy, który zapobiega przedostawaniu się pokarmów do dróg oddechowych podczas procesu połykania. W przypadku niemowląt fałd ten jest nie do końca wykształcony, przez co wraz z pokarmem do żołądka przedostaje się powietrze. Nie jest możliwe jednoczesne przełykanie pokarmu i oddychanie.

Głośnia.

W skład głośni, wchodzą wargi głosowe prawa i lewa zbudowane z więzadeł głosowych i mięśni głosowych, pokryte błoną śluzową. Wolny brzeg warg głosowych tworzy fałdy głosowe zwane strunami głosowymi. Wysokość dźwięku uzależniona jest od napięcia, długości i grubości warg głosowych. Między obiema fałdami głosowymi i chrząstkami nalewkowatymi znajduje się szpara głośni. To w głośni w trakcie wydychania powietrza przy odpowiednim ustawieniu strun głosowych powstaje dźwięk. Jeśli struny głosowe wibrują, powstaje głoska dźwięczna, jeśli są rozluźnione powstaje głoska bezdźwięczna.

Podgłośnia.

Podgłośnia jest przestrzenią poniżej strun głosowych – krtań dolna. Rozciąga się od fałdów głosowych ku dołowi do tchawicy. Połączona jest z tchawicą za pośrednictwem więzadła pierścienno-tchawicznego i pełni rolę rezonatora.

Chrząstka tarczowata.

To największa chrząstka budująca krtań. Chrząstka tarczowata stanowi przednie rusztowanie jej górnej części. Jest nieparzysta i utworzona z dwóch płytek łączących się w płaszczyźnie pośrodkowej. W części przedniej, pomiędzy płytkami zaznacza się wcięcie tarczowe górne, które u płci męskiej tworzy łatwo zauważalne „jabłko Adama”.

Kieszonka krtaniowa.

Kieszonka krtaniowa jest to podłużna wypustka boczna błony śluzowej, do której szczelinowate wejście leży obustronnie pomiędzy fałdami przedsionkowymi, a fałdami głosowymi. Kieszonka ta sięga od chrząstki tarczowatej, aż do chrząstki nalewkowatej. Często ze swej przedniej połowy pionowo ku górze wysyła ona szczelinowaty zachyłek tzw. woreczek krtaniowy.

Fałd głosowy.


Fałd głosowy to parzysty fałd na bocznych ścianach krtani, położony poniżej fałdu przedsionkowego. Fałdy głosowe zbudowane są z mięśni i więzadeł głosowych, tkanki łącznej, naczyń krwionośnych oraz nerwów. Fałdy głosowe pokrywa nabłonek wielowarstwowy płaski, a ich błona śluzowa zawiera gruczoły zwilżające fałdy głosowe. Szpara głośni, znajdująca się pomiędzy fałdami głosowymi stanowi najwęższą część krtani, a wraz z fałdami głosowymi tworzy głośnię. Fałdy głosowe posiadają właściwość zbliżania się i oddalania, co powoduje odpowiednio zwieranie i rozwieranie szpary głośni.

Chrząstka pierścieniowata.

Ten rodzaj chrząstki buduje szkielet chrzęstny krtani. Wyglądem przypomina sygnet. Światło pierścienia od góry jest eliptyczne, a na przekroju dolnym okrągłe. Chrząstka pierścieniowata zbudowana jest z dwóch zasadniczych elementów: płytki leżącej z tyłu i łuku znajdującego się z przodu i z boków chrząstki.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Anatomia. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>