ADHD

U dorosłych.

ADHD dawniej uważane było i wyłącznie za chorobę dotyczącą dzieci i młodzieży. Z biegiem lat pogląd ten został obalony, gdyż okazało się, że około 2/3 dzieci z objawami ADHD nie wyrasta ze swojej choroby i w życiu dorosłym ADHD też objawia się trudnościami z koncentracją, dezorganizacją, słabymi zdolnościami organizacyjnymi, porywczością, zmiennością nastrojów czy zapominaniem o różnych codziennych sprawach. Dorośli, którzy podejrzewają u siebie ADHD powinni jak najszybciej skonsultować się z lekarzem psychiatrą w celu ustalenia diagnozy i metod leczenia. Osoby nadpobudliwe, które nie decydują się na leczenie, łatwo mogą uzależnić się od leków oraz alkoholu. Innym niebezpieczeństwem jest depresja lub też stany lękowe.

U dzieci.

Naturalnym zachowaniem u dzieci jest od czasu do czasu zapomnieć o pracy domowej, w klasie być rozmarzonym lub robić nie do końca przemyślane rzeczy. Ale nie uwaga, impulsywność, nadmierna ruchliwość są również objawami zaburzenia deficytu uwagi, czyli tzw. ADHD, które może mieć wpływ na zdolność dziecka do uczenia się czy trudności w relacjach z innymi osobami. Czasami dzieci, które nie potrafią słuchać, usiedzieć w miejscu lub nie przestrzegają instrukcji nawet jeśli zostały im wyraźnie przedstawione zostają postrzegane jako leniwe i niezdyscyplinowane nie biorąc pod uwagę, że mogą mieć one ADHD. Pierwszym krokiem do rozwiązania problemu jest rozpoznanie objawów. Najbardziej oczywistym znakiem ADHD u dzieci jest nadpobudliwość. Chociaż niektóre dzieci z natury są bardzo aktywne, dzieci z ADHD są zawsze w ruchu. Robią kilka rzeczy naraz, przechodząc od jednej czynności do drugiej. Impulsywność dzieci z ADHD przejawiająca się w udzielaniu odpowiedzi zanim pytanie zostanie zadane do końca, nieumiejętności oczekiwania na swoją kolej w grze lub innej sytuacji grupowej, przerywaniu i przeszkadzanie innym, nadmiernej gadatliwość w konsekwencji mogą prowadzić do zaburzeń emocjonalnych. Ale objawy nieuwagi, impulsywności, nadpobudliwości nie zawsze oznaczają ADHD. Niektóre problemy zdrowotne, psychologiczne zaburzenia, oraz stresujące życiowe wydarzenia mogą sugerować objawy, które wyglądają jak ADHD. Istnieją również pozytywne cechy związane z ludźmi, którzy mają zaburzenia deficytu uwagi. Dzieci, które mają nadpobudliwość psychoruchową są, twórcze i pomysłowe, elastyczne, interesuje ich wiele różnych rzeczy i mają żywe osobowości, a wiele dzieci jest intelektualnie lub artystycznie uzdolnionych.

ADHD – leczenie.

Nie ma lekarstwa na ADHD jednak wiele sposobów leczenia może złagodzić lub znacznie zmniejszyć objawy nadpobudliwości psychoruchowej i uczynić ten stan mniejszym problemem w życiu codziennym. Metody leczenia obejmują leki, różnego rodzaju psychoterapię, nauki lub szkolenia, lub połączenie metod. Po rozpoznaniu ADHD leczenie nadpobudliwości psychoruchowej powinno czynnie angażować dziecko, rodziców, nauczycieli jak i jego otoczenie. Należy uświadomić rodzicom, że objawy ADHD nie leżą po stronie dziecka, nauczycieli czy rodziny  i, że metodami terapeutycznymi nie można doprowadzić do ich zaniknięcia ale poprawić funkcjonowanie dziecka pomimo obecności objawów. Jeśli przy pomocy psychoterapii nie udaje się osiągnąć poprawy, lekarz zaproponuje zastosowanie leków. Oczywiście leczenie farmakologiczne nie wyleczy z nadpobudliwości, przyczyni się jednak do zmniejszenia objawów w czasie, gdy są podawane. Konieczne jest więc np. na czas wakacji, ferii świątecznych przerwanie farmakoterapii by móc ocenić, czy jest ona nadal skuteczna. Należy pamiętać, że leki nie zastąpią wychowania czy nauczania ale mogą je tylko ułatwić.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Leczenie chorób. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>